சிறகிருக்க பறவை 

மிதக்குதது வானில் 

உறவெனவே உடனே  

பறக்குமென் நட்பு

விரிந்திருக்கும் மண்ணில் 

எல்லைகள் இல்லை 

காற்றிருக்கும் தூரம் 

போதவில்லை பயணம் 

மனம் விரிக்கும் வெளியில் 

தடைகளெதுவும் இல்லை 

விரிந்திருக்கும் மனதில் 

நெருங்குமோ கவலை 

தூக்கி திரிவதில்லை

சேர்ப்பதில்லை உணவை

உண்டவுடன் செரிக்கும்

கிடைத்த இடம் இனிக்கும்

பறக்க வா நண்பா 

சிறப்பினை உணரு!

நட்பு காலம்

உதிக்கிற சூரியன்,
குளிர்கிற நிலா,
சிரிக்கிற குழந்தை,
சிறகடிக்கிற பட்டாம்பூச்சி,
உன் ஞாபகங்கள்!

back to oldage

Its again one another day. Chennai traffic, the pollution and the noise of riders and drivers ... I really hate this. Why don't people like to enjoy public transport? I saw many cars with only drivers/owners. Except a single seat occupied, the entire car is free. As like mine, mostly every bikes are with only riders. The way how Chennai drives and rides is horrible. Motorists are enjoying the sudden turns and funny rides. But others on the road...? who cares!

Waiting at every signal for more than five minutes and cursing rule breakers happened many times during the ride. Please my dear Chennai, use public transport whenever possible.

நான் ரசித்த வலைத்தளம்

http://www.flickr.com/photos/25897372@N06/
http://www.flickr.com/photos/22750774@N07

ஒரு குட்டி தேவதை

ஒரு புன்னகை
உதிர்க்கிறாள்
துயரமெல்லாம் தூர
ஓடுகிறது.

கடவுள்
கைகொடுப்பான் - என்றும்
கூடவே இருப்பான் என்கிற
உண்மை புரிகிறது.

கை நீட்டி
கால் உதைத்து
புரியாத தேவ மொழியொன்றில்
கவி பாடி
நெஞ்சு நிறைக்கிற - என்
பிஞ்சு முகம்
நிரப்பி விடும்
என் நெஞ்செல்லாம் ஏக சுகம்.